Durf jij achterom te kijken?

De afgelopen tijd heb ik hard gewerkt aan mijn nieuwste e-book, 
Achterom durven kijken met de focus op de toekomst.

Een praktische stap-voor-stap methode om inzicht te krijgen in je blokkades, wat ze nodig hebben om ze te doorbreken zodat je de volgende stap kan maken richting je doelen.

Dit boek is vooral handig voor mensen die in zichzelf geloven en willen groeien.

Ik ben heel benieuwd naar je ervaringen met deze methode.

Mocht je na het lezen van mijn e-book behoefte hebben om de methode samen met mij toe te passen, neem dan gerust contact met mij op voor een afspraak (familie)opstellingen.

Ik kijk uit naar onze ontmoeting!

Hartelijke groet,

Mireille
M: 06 4120 5506

Why do I feel stuck?

The answer is simple. You feel stuck when you are not allowing yourself to feel. Just feel! You do not need to fix anything, just feel.

Being stuck is not a feeling, it is a thought. So the more interesting question is ‘what thought causes me to have the idea that I am stuck?’.

There are 4 basic emotions: Angry, scared, sad, happy. An emotion comes from the part of the brain we call the limbic system, it is said to be the oldest part of our brain therefor the limbic system has to do with memories, beliefs and personal structures. The beliefs, ideas, thoughts we have about the emotions causes feelings. We actually judge ourselves. This judgement as a pull down energy and can make us feel down, depressed, low in energy and eventually burn us out.

So when you want to change a feeling you need to know the thought that comes prior to the feeling, when you are ready to dig deeper you can ask yourself where that thought comes from. When you are aware of the core you have the ability to change it. That’s what one needs to become aware of.

De omgeving verandert als het individu verandert

Ik fiets door de stad met een glimlach op mijn gezicht, ik hoor af en toe een ‘goedemorgen’ als reactie op mijn glimlach (vermoed ik), ik ben blij, voel me relaxed en heb zin in de dag. Ik sla af en hoor opeens ‘teringhoer steek je hand uit’. Ik begin heel hard te lachen, ik heb in die split second besloten dat ik mijn humeur niet laat verpesten door een scooter, maar roep wel achter haar aan ‘jij ook een fijne dag!’ Ik fiets door, kom aan op de brug, steek mijn hand uit – net iets te laat volgens de fietser die achter mij fiets – die roept namelijk ‘jezus mens doe dat eerder’ en steekt zijn middelvinger op. Ik kom aan op mijn bestemming en zie een hond een drol draaien midden op de stoep. Als de hond klaar is trekt zijn baasje aan zijn riem en zij lopen verder. Als hij langs mij loopt vraag ik of hij de drol kan opruimen, ‘bemoei je met je eigen zaken’ was zijn reactie.

Wat is hier aan de hand!

Ik voel een golf van verdriet door mij heen gaan en weet nog net mijn tranen te bedwingen.

Mijn leven staat in het teken van jezelf ontwikkelen en worden wie je in werkelijkheid bent. Zelfreflectie is de beste en meest doeltreffende manier om jezelf te ontwikkelen, het is niet altijd even leuk, doet soms pijn maar daarna levert het een schat aan kracht op. Ik heb op bovengenoemde situatie zelfreflectie toegepast.

Wat heeft mijn verdriet in genoemde situatie met mij te maken? Na dagen hierop te hebben gereflecteerd en mezelf de vragen gesteld, wat zie ik mijzelf nou doen, wat gebeurt er nou precies in mij? Waarom kon ik eerst wel goed maar bij de tweede keer niet meer positief reageren? Ik kwam tot de conclusie dat ik eigenlijk van de eerste al geschrokken was, en de tweede hakte er echt in, om van de derde maar niet te spreken. Ik besef dat een reactie van een ander ‘iets’ in mij oproept, in dit geval verdriet. Ik kwam er ook achter dat ik daar direct een oordeel op mezelf aan koppel, namelijk ‘ik doe het niet goed’.

Ik kan de ander niet veranderen, ik kan het gedrag van de ander niet veranderen. Mijn zuivere reactie (de emotie verdriet) op hun gedrag kan ik niet veranderen. De emotie komt bij mij diep van binnen en is gekoppeld aan het “afgewezen-kind archetype”, vermoed ik. Wat ik mezelf daarna zie doen kan ik wel veranderen, namelijk de gedachte dat ik het niet goed doe. Hoezo laat ik mij in twijfel brengen door woorden van een ander. Dit geeft de ander heel veel macht over mij. Eigenlijk is dat niet waar: ik geef de ander macht over mij.

Van bovengenoemde gedachten ben ik mij bewust en daar kan ik mij in versterken, veranderen en trainen. Het dieper liggende stuk, het onbewuste, is in feite de motor van elke gedrag, en hier speelt het archetypische afgewezen kind mee. Dit is het stuk dat mij het meest interesseert want hier ligt de potentie!

In mijn omgeving merk ik dat als ik het archetype Afgewezen Kind noem, mensen direct reageren met: “maar mijn ouders bedoelden het goed”. Het Afgewezen Kind archetype heeft weinig te maken met de echte vader of moeder, het is een symbool. Iedereen heeft het Kind archetype in zich, het is alleen de invulling die jijzelf aan het archetype kind geeft wat jou maakt wie je bent. Als je bijvoorbeeld vroeger niet luisterde en je moeder na vijf keer gevraagd te hebben of je je rommel op wilde ruimen, boos werd, zou je dat ervaren kunnen hebben als ‘zie je ze houdt niet van mij’. Dat je moeder eerst vriendelijk was maakt geen indruk, het is de uiteindelijke boosheid die blijft hangen. Dit heb je dan destijds ergens diep opgeslagen in je lijf en weggestopt. We willen dat onze moeder van ons houdt en we willen niet dat zij boos wordt. Dit is een puur kinderlijke reactie, kinderen moeten nog leren te relativeren (natuurlijk houdt een moeder van haar kind, maar een enkele keer boos worden kan een enorme indruk achterlaten). Wanneer je later in soort gelijke situaties komt – dat iemand boos op je wordt –  zit de kans er dik in dat je je weer afgewezen en ongeliefd voelt. Onbewust koppel je de ervaring aan de vroegere ervaring en projecteer je het op de ander. Dit gaat allemaal onbewust. Door dit te er- en herkennen en er alleen maar naar te kijken (reflecteren) zonder er iets mee te moeten doen, wordt dat pijnlijke stuk bewust. Door de situatie vervolgens te benaderen zonder oordeel, kun je de situatie herkennen en accepteren. En op een gegeven moment kun je in een soortgelijke situatie ervoor kiezen om anders met de situatie om te gaan en het je niet te laten raken.

Zo ook bij mij. Na dit zelf inzicht werd ik drie weken na bovengenoemde situatie weer (in mijn beleving) veroordeeld door iemand. Ik voelde weer een enorme woede in mij opwellen en de tranen prikten in mijn ogen. Ik besloot toen een stap naar achter te nemen en afstand te nemen van de situatie. Ik herkende het archetypische Kind in mij en heb dat stuk doorleefd. Daarna kon ik het naast mij neerleggen en zag ik in dat het oordeel niet van mij is. De ander oordeelt feitelijk over zichzelf.

Een week later veroordeelde weer iemand mij en zei ‘ja maar jij……. Hoe fascinerend dat dit thema weer op mijn pad komt. Ik wou zeggen:  “draai het eens om en zeg eens ‘ja maar ik….’.
Ik glimlachte. Het raakte mij niet, ik had geen emotionele reactie, ik had het geïntegreerd. Ik hoefde vervolgens mijn reactie niet meer op een ander af te reageren en zo stopte de cirkel van oordelen. Het gaf mij een heel rijk gevoel, vrij en enorm krachtig.

We kunnen naar de ander blijven kijken en zeggen dat het aan hem of haar ligt, maar dat is ontkennen van de werkelijkheid. De werkelijkheid zit alleen in jezelf, verandering begint in jezelf, altijd. Het gaat erom hoe jij ergens tegenaan kijkt en hoe jij daarmee omgaat. Als je een groep, organisatie of nog groter geheel wilt veranderen, moet je bij het individu beginnen, bij jezelf.

Ik wens je een bewuste dag!

Hartelijke groet,

Mireille Steenkamer

Happiness Project

On my vacation in Bali last summer I asked people I met ‘what made them happy?’ Please find the answers on this page. I hope it creates a smile on your face.

“Working as barman in Nikki beach makes me happy. Earning money. Dreams to work on a cruiseship of the Holland America Line, live in Holland and meet celebraties.”

“My son and my small family. Nobody is fighting, we are happy together. That makes me happy. My wish is to go to Gilli islands for holiday, someday. Outside of Indonesia I do not want because I have never been and I don’t know what to do or know the language.”

“When Europeans And Indonesian smile together. With so much going on in the world, we should smile together.”
Verhuurt bedden op Balangan strand.

Geluks momentje: “Chendol drinken op deze locatie (The Palms, Nusa Ceningan). De lokale mensen bij een krekelgevecht, hoe blij ze kunnen zijn met weinig.

“When you come back to stay”.

“When my son does good in school, comes to my house and finds a job”.

First he Said, “when we have fun”, then “when I reach my target. When my Son is happy and I can buy him what he wants. Mostly when my son is happy”. Father of 2 sons (21 months and 6 years)

‘I love my job, because from here I speak english and have better life’.
Kader is serveerster in Jimbaran bay restaurant.
Zij is het tweede kind van vier kinderen. Door te werken heeft ze een beter leven, meer geld om te eten. Ze spaart om een huis te bouwen voor haar ouders in het dorp waar zij wonen.

De kracht van Disbalans

DE KRACHT VAN DISBALANS

Als Life Coach (persoonlijke ontwikkeling) werk ik met hoog opgeleide professionals waarbij de coachvraag vaak neerkomt op de behoefte aan het vinden van de balans tussen werk & privé. Het moment dat die vraag gesteld wordt ben ik al geboeid. Hoezo wil iemand zo graag in balans zijn?

Ik geloof juist in de kracht van de disbalans.

Heb je ooit weleens een weegschaal gezien, zo’n ouderwetse die ze vroeger gebruikten om bijvoorbeeld het meel mee te wegen waar aan de ene kant het lood staat en aan de andere kant het meel? Wat zie je dan als hij in balans is?

Als je een liniaal langs de bovenkant legt zie je een rechte horizontale lijn (fig. 1). Ja, dan is het in balans, en dan? Je kan naar links of naar rechts, hele kleine beetjes overigens en je moet altijd terug naar het midden anders val je ervan af. De onderkant wankelt op één punt en is afhankelijk van wat er boven gebeurt

Dit voorbeeld leg ik op de driehoek, verleden – heden – toekomst of vader – moeder – kind, zo zijn er meerdere mogelijkheden.

vader                                                      moeder
verleden                                               toekomst

kind – jij
heden

We zijn zo druk met ‘in balans’ blijven dat we de focus verliezen. Het ‘druk bezig zijn met in balans blijven’ ontneemt kracht en is uitputtend. Kijk maar naar de driehoek, de onderkant moet zich op één punt staande zien te houden. Dit kan resulteren in het letterlijk omvallen, wat ook blijkt uit de burn-out klachten.

Mijn visie is: draai het om. Je verleden, vader, moeder, toekomst, dromen en verlangens zijn je bouwstenen, de kracht van beide creëert jouw heden. Het heden, dat is waar je wil zijn want dat is het enige wat er echt is, hier en nu. Het gaat erom hoe jij je hier en nu op dit moment voelt, hoe het nu voor jou is.

Jij – hier en nu – ziel

Je basis (vader moeder dromen verlangens ervaringen lichaam geest)We hebben allemaal overtuigingen, verhalen, ervaringen, trauma’s, emoties die uit het verleden komen en je hebt dromen, wensen, visioenen voor jezelf in de toekomst. Het samenbrengen van die twee brengt jou in het hier en nu. Daar is heel veel bewustwording voor nodig. Je hebt van nature een basis, dit vergeten we vaak. We vergeten vaak dat we een hele stevige, natuurlijke basis hebben, die hebben we allemaal. Daar bestaat geen twijfel over, die is er. We hebben allemaal, een moeder en een vader, en zij hebben ook ouders en zij ook en ga zo maar door. Vanuit die basis dragen we rijkdommen aan ervaringen met ons mee. Vanuit die basis hebben we een vrouwelijke en een mannelijke kant, een zachte en een harde kant, een passieve en een actieve kant (fig 2). In de ene situatie heb je de zachte gevoelige kant nodig en in een andere de harde doortastende kant. Het herkennen van beide kanten en daar bewust van zijn brengt je naar een hoger niveau op het pad van zelfrealisatie (fig 3).

Bewustwording van het Zelf

Groei                       ontwikkeling

Basis – verleden, vader, moeder, overtuigingen, verlangens

Als er een disbalans is, bijvoorbeeld dat je het gevoel hebt dat je te veel werkt, je hebt te weinig aandacht voor je kinderen, je bent vaak moe etc. dan is dat heel mooi materiaal om mee te werken. Wat maakt nou echt dat je dat doet, waar loop je van weg, wat wil je niet zien, of waar wil je naartoe en wat zet je in om daar te komen? Klopt dat wel met je ware natuur? Om dat te kunnen heb je vaak naar je pijnpunt te gaan en het woord zegt het al, pijnpunt. Dat is precies wat we niet willen, pijn. Wat we echter niet beseffen is dat juist daar de kracht zit, door het onder ogen zien en het doorleven van je pijn, komt er een enorme kracht vrij en ont-dek je de andere kant van jezelf. Alles heeft namelijk een tegenhanger en daar zit de kracht. Als we de kracht niet ont-dekken, blijft alles zoals het is. Zo bestaat er geen schaduw zonder zon. De zon is er altijd, dag en nacht, soms zien we hem, soms niet. Bewustwording van je eigen disbalans, van hoe de dingen voor jou zijn brengt je verder met het bouwen van jouw huis. Dat huis ben jijzelf.

Precies hierom geloof ik in de kracht van de disbalans. De disbalans wil jou iets vertellen en dat brengt jou in beweging, ongeacht naar welke kant. Door in beweging te komen creëer je de mogelijkheid om de dingen vanuit een ander perspectief te zien van waaruit je andere keuzes kan maken, anders dan voorheen en dat zorgt voor ontwikkeling.

Mijn levensvisie is te worden wie je in werkelijkheid bent en ik laat mij inspireren door het gedachtegoed van C.G. Jung waarbij het gaat om het samenbrengen van de tegenstellingen, de kracht van het (collectieve) onbewuste en bewuste, soms in beweging en soms even stil staan.