Ontdek je Innerlijke Vrijheid

10 jaar geleden ben ik met mijn vriend en ons zoontje van toen anderhalf jaar op wereldreis gegaan. Het was een droom van ons beiden om een jaar lang te reizen en niks te hoeven. Alleen maar de dingen te doen waar we zin in hadden. Dat gaf  toen een enorm gevoel van vrijheid. Dat we dat gedaan hebben kan mij nu nog steeds datzelfde enorme gevoel van vrijheid geven. 

Dat is de buitenkant van het reisverhaal. Wat we niet vaak horen, is de binnenkant van het reisverhaal. Op reis neem je jezelf ook mee. ‘Ja logisch’ hoor ik je denken. Op reis ben je niet opeens heel anders, sterker nog je bent precies hetzelfde maar begeeft je in een andere omgeving. De dynamiek verandert, maar jij zelf als persoon niet. Nu weten we vanuit de ontwikkelingspsychologie dat onze omgeving invloed heeft op ons zijn. Dat is een onderdeel van hoe we ons gedragen en voelen. 

Als je op reis bent biedt de omgeving inspiratie, afleiding, nieuwsgierigheid. Je energie verandert omdat je omgeving verandert maar in essentie ben je nog steeds dezelfde persoon. De persoon die geïrriteerd raakt als je iemand tegenkomt die je doet denken aan die baas die een van de redenen was om weg te gaan. Je dacht dat je vrij was van je ongemakkelijkheden en prompt staat er iemand voor je neus die jouw mateloos irriteert. Of je voelt je opeens alleen terwijl de wereld aan je voeten ligt. 

Wat er gebeurt is dat je ‘archetypes’ worden aangesproken. Die worden continu aan gesproken ongeacht of je op reis bent of niet. Een ‘archetype’ is een oerbeeld. Archetypes zijn onbewust en uiten zich via beelden, associaties, emoties, lichamelijke ongemakken, dromen, versprekingen. Voorbeelden van archetypes zijn, de verzorgende moeder, de perfecte echtgenote, de avonturier die alles alleen kan, het slachtoffer, de held. Een archetype zegt iets over jou als persoon. Archetypes zijn universeel, alleen heeft iedereen er een individueel gevoel bij. Dat maakt ons uniek. Archetypes reizen altijd met je mee, daarvoor hoef je niet naar het buitenland.

Ik hou van reizen omdat ik van avontuur hou, ik hou van uit mijn comfort-zone gaan, ik hou van ontdekken. Tegelijkertijd staat daar ook de andere kant tegenover. Ik hou ook van rust, stilte, puurheid en alleen zijn. Reizen is ook vermoeiend. Je doet indrukken op die je te verwerken hebt. Zo reisden wij op een gegeven moment door Nieuw Zeeland en verplaatsten we ons elke twee dagen. Ik werd doodmoe. Ik leerde dat je jezelf de tijd moet gunnen om wat je ervaren hebt ook te verwerken hebt door even stil te staan. Zo spraken we af dat we steeds minimaal vier dagen op één plek zouden blijven om onszelf de ruimte te geven om indrukken te verwerken. 

Op reis is het ook niet zo dat je relatie opeens heel anders is. Je neemt alle twee jezelf mee met je karakter, eigenschappen en je min- en pluspunten. De irritaties die je thuis hebt blijven en ook op reis heb je aan je relatie te werken. Nou is er op reis meer afleiding maar ook op reis gaat je innerlijke systeem wel aangeven wanneer iets knelt of irriteert en dan maakt de omgeving waar je bent niet uit.

Als ik nu kijk naar corona en de periode dat we vooral veel thuis zijn, kan ik dat op momenten als eenzijdig ervaren. Het kan mij op momenten heel erg irriteren. Dan kan ik het idee hebben dat mijn leven stil staat, dat er niks gebeurt, dat het saai is. Het zijn bijna kinderlijke gevoelens. Daarentegen heb ik in diezelfde corona periode intens genoten van de stilte op straat, de bewustwording van wat er dagelijks om mij heen gebeurt, de simpele kleine dingen, de rust om mij heen, het naar binnen keren. Mij verwonderen wat er altijd al om mij heen is en daar bewust van worden. Buren die al 15 jaar achter ons wonen die we nu pas ontmoet hebben. Een schouwspel aan vogelleven in onze eigen achtertuin. Als ik daaraan terug denk kan ik net zo intens gelukkig worden als aan de wereldreis.

Wat het verschil is met de wereldreis is dat dat een eigen keus is en de lockdown in de corona periode, toch opgelegd is. 

Of je nu thuis bent of op reis, er is altijd de buitenwereld die jou het gevoel geeft dat je bepaalde dingen moet doen. In de corona periode is dat wel heel erg uitvergroot, maar hier hebben we dagelijks mee te maken. Iedere dag hebben we verantwoordelijkheden, opgelegd of niet. En daar zit juist de crux, het idee, de gedachte, het beeld wat wij zelf creëren bij wat op ons af komt. Hoeveel invloed heeft het op ons? Maakt het ons gelukkig of niet? Het gaat om hoe we zelf met dingen omgaan en hoe we er tegenaan kijken, dat bepaalt ons gevoel.

In essentie wat ik de afgelopen 10 jaar heb geleerd is dat vrijheid in jezelf zit.

Vandaag de dag is dit wat ik meegeef aan cliënten. In mijn praktijk (dieptetherapie voor persoonlijke ontwikkeling) reis je naar binnen door middel van archetypes. Archetypes kom je de hele dag overal tegen of je nou op wereldreis bent of thuis zit. Archetypes doen iets met jou. Het ontdekken van jezelf door te reflecteren op de wereld om je heen. 

Het mooiste cadeau wat je jezelf kan geven is het leven van je eigen mythe.

Wat kunnen we over onszelf leren van het collectief?

Het collectief is dat wat we gezamenlijk zijn, doen, denken, voelen. Wij zijn met elkaar het collectief (als landgenoten, als collega’s, als buurtbewoners etc), maar wij zijn individueel niet het collectief. Wie zijn wij dan in dat collectief?

collectief vs individu

Door naar het collectief te kijken en te ervaren wat het met jou doet, leer je jezelf kennen en leer je wie jij bent binnen het collectief. Het collectief kent een bewust en onbewust stuk, net zoals een individu bewuste en onbewuste inhouden heeft. 

In het collectief onbewuste schuilen archetypes. Archetypes zijn oerbeelden. Archetypes stammen in essentie af van twee energieën, de vrouwelijke en de mannelijke. In ons dagelijks leven, zonder dat we het weten (het is tenslotte onbewust) projecteren we deze energie op de mensen om ons heen. De mensen zijn onderdeel van het collectief, denk daarbij aan de mensen op ons werk, binnen de familie, in de winkel, op straat…

Elk individu, zonder uitzondering, vertegenwoordigt een archetypische energie in jou.

Van sommige zijn we bewust van andere niet. Gelukkig hoeven we niet altijd van iedereen te weten welke archetypische energie we op hun projecteren. Dan zouden we gek worden (sommige mensen worden daar ook gek van), dan worden we overspoelt door de archetypische energie. Denk aan de persoon die luk raak in het wild rond schiet, in feite wordt hij overspoelt door archetypische energie. Dit is een extreem voorbeeld om de ‘overspoeling’ weer te geven. In het dagelijks leven kan het ‘irritatie’ zijn. Irritatie is een uiting van ons persoonlijk onbewuste wat graag bewust wil worden. Je kan het zien als een naald die in een ballon prikt. De naald wil aandacht, zo niet dan prikt de naald door en klapt de ballon. Denk aan een ruzie, uitbarsting.

Bij archetypische energie gaar het in essentie altijd over mannelijk of vrouwelijke energie.

De mens is ontstaan uit deze twee energieën. Voorbeelden van vrouwelijke energie zijn: geborgenheid, veiligheid, kwetsbaarheid, liefde, verbinding, voelen, intuïtie. Voorbeelden van mannelijke energie zijn: ratio, actie, macht, kracht, beweging. In ons bestaan hebben we beide energieën nodig om te groeien, bloeien, ontwikkeling. Dat begint op individueel niveau en sijpelt door naar het collectief (en andersom). In elk systeem geldt de balans tussen mannelijk en vrouwelijk. Niet voor niets dat we meer vrouwen in top posities willen in het collectieve systeem, dit brengt balans in een patriarchale organisatie. Bewustzijn op je archetypische energie geeft je de mogelijkheid en ruimte om te groeien maar vooral jezelf beter te leren kennen. 

Werken met archetypes is soms pijnlijk, soms inzichtgevend, altijd verrijkend.

Welk beeld krijg jij bij het collectief, waar associeer jij het collectief mee? Wat wil dat beeld jou vertellen? Welke drijfveer en kracht weerspiegelt het in jou?

Fijne dag!

Mireille Steenkamer | Expert in archetypes

Toen ik van mezelf begon te houden

Er gaan verschillende verhalen de ronde over de oorsprong van dit gedicht. Ik weet niet wat de waarheid is. Wat ik wel weet is dat hij mij raakt. Ik vind het gedicht prachtig en zo waar. Wat is het leven toch mooi dat wij dit allemaal in ons leven mee mogen maken. Het leven hebben we te ervaren, hopelijk geven jou deze woorden ook inspiratie en groei.

Powerful universal healing meditation

Toen ik van mezelf begon te houden,
zag ik in dat mijn onrust en emotioneel lijden signalen zijn,
dat ik niet leef in harmonie met mezelf.
Nu weet ik: dat is authenticiteit.

Toen ik van mezelf begon te houden,
begreep ik dat ik altijd op het juiste moment op de juiste plek ben
en dat alles gebeurt op precies het juiste moment
ik kan dus rustig zijn
Nu weet ik: dat is zelfvertrouwen

Toen ik van mezelf begon te houden,
verlangde ik niet langer naar een ander leven
en zag ik dat alles in de wereld om me heen
een uitnodiging is om me te ontwikkelen
Nu weet ik: dat is groei

Toen ik van mezelf begon te houden,
stopte ik om elke minuut te vullen en
plannen voor de toekomst te maken
nu doe ik alleen dat waar ik blij van word
waar ik van houd en wat mijn hart laat zingen
op mijn eigen manier en in mijn eigen tempo
Nu weet ik: dat is eenvoud

Toen ik van mezelf begon te houden,
heb ik me bevrijd van alles wat niet goed voor me was:
voeding, mensen, spullen, situaties
en alles wat aan me trok, wat me weg leidde van mezelf
Eerst noemde ik het ‘gezond egoïsme’
Nu weet ik: dat is liefde voor jezelf

Toen ik van mezelf begon te houden,
begreep ik hoeveel ik iemand kan kwetsen
als ik plotseling verlangens opdring
zelfs als ik wist dat de tijd er niet rijp
voor was en de ander er niet klaar voor was
– zelfs als ík die ander was
Nu weet ik: dat is respect

Toen ik van mezelf begon te houden
stopte ik met steeds mijn gelijk willen halen
en sindsdien merk ik steeds vaker
dat niets zwart of wit is
Nu weet ik: dat is bescheidenheid

Toen ik van mezelf begon te houden
wilde ik niet langer in het verleden leven en me geen zorgen
meer maken over de toekomst
nu leef ik alleen in het moment
in het hier en nu, waarin alles gebeurt
en ik noem dat zijn

Toen ik van mezelf begon te houden
zag ik in dat mijn gedachten met me aan de haal kunnen gaan
en me een naar gevoel kunnen geven
Maar toen ik mijn hart liet spreken, werd mijn mind een waardevolle bondgenoot
Nu noem ik deze verbinding de wijsheid van het hart

Wanneer we van onszelf gaan houden
hoeven we niet langer bang te zijn voor confrontaties
met onszelf of met anderen
Zelfs sterren botsen weleens
en daaruit worden weer nieuwe werelden geboren
Nu weet ik: dat is leven

Irritatie – uiting van de schaduw

‘Wat ben jij een irritante moeder’ zegt mijn jongste zoon. Ik voel vanuit mijn onderbuik een schaterlach opkomen maar onderdruk die.

Ik vraag aan hem wat hij dan zo irritant vindt?

‘Je stelt zoveel vragen!’ antwoord hij.

Ik herken mezelf daarin (soms). Maar wat mij triggerde is dat ik mijn moeder er ook in herken.

Wat mijn zoon irritant vindt aan mij, vind ik irritant aan mijn moeder.

Hoe bewust ik ook probeer te zijn, het vele vragen stellen heb ik geërfd.

Mijn moeder kan in 10 seconden tijd 5 vragen stellen. Ik probeer net zo snel antwoord te geven, wat kansloos is want op een gegeven moment weet ik niet meer wat ze nou eigenlijk wil weten. Dan komen mijn oordelende gedachten eroverheen die zeggen dat ze eigenlijk niet luistert. Dat irriteert mij want dan voel ik me niet gehoord…

Maar, wie irriteert wie?

Irritatie duidt op een schaduw stuk in jezelf. Een schaduw stuk is iets waar we ons niet bewust van zijn maar waar wel een kracht onder zit. Dat maakt ‘schaduw werk’ zo boeiend. Ook al zijn we vaak bang om met onze schaduw te werken, omdat we niet weten wat het is en het onbekende maakt ons bang, is het heel zinvol omdat het een kracht verbergt.

Mijn moeder wakkert slechts iets aan in mij. Ik reageer op haar gedrag. Dat ik mij niet gehoord voel komt voort uit mijn gedachten over haar gedrag. Raak ik geïrriteerd door haar vele vragen of door het gevoel dat ik me niet gehoord voel?

Wat ik nu bij mijn moeder doe als de vragen regen komt is… ik reageer niet. Ik luister. Ik geef geen antwoord tot ze helemaal is uit gevraagd. Dan vraag ik wat ze eigenlijk wil weten. De ander kan ik niet veranderen. Ik kan wel mijn eigen denken ombuigen en dat heeft direct invloed op mijn gevoel.

Hoe we soms ook proberen niet op onze ouders te lijken, vaak lukt dat niet. Waarom? De onbewust energie of het Archetype zoals de Zwitserse psychiater CG Jung het noemt, is sterker.

In dit geval is het niet erg, ik vind het mooi dat mijn jongste zoon zich uit. Zijn energie krijgt ruimte. Wanneer we onze onbewuste blijven onderdrukken kan het omslaan in verwoestende energie zijn, kijk maar om je heen in de maatschappij. Wanneer we geen aandacht geven aan onze onbewuste krachten en we niet ‘weten’ wat we ermee moeten, gaat het een eigen leven leiden met alle gevolgen van dien. Denk daarbij aan lichamelijke klachten maar ook aan agressie gericht op de buiten wereld. Bewustwording op het onbewuste en deze twee polariteiten samen laten werken geeft kracht, inspiratie, creativiteit en persoonlijke groei.

De kracht uit schaduw halen werkt transformerend.

In oktober organiseer ik voor een exclusief groepje van 5 personen 4 sessies van 2,5 uur (volgens de Covid-19 richtlijnen van RIVM)

‘De kracht van je schaduw’.

Data: donderdag 8, 15, 22 en 29 oktober Tijd: 9.30 – 12.00 Amsterdam Totaal voor 4 sessies van 2,5 uur Euro 295,- incl btw

Heb je interesse, vragen of wil je je opgeven? mail of bel Mireille: mireillesteenkamer@me.com M: 06 4120 5506

Lieve groet Mireille

Verbinding – een moeder zoon ritueel.

Vandaag stond ik op zoals elke dag om 7 uur. Ik heb de afspraak met mijn oudste zoon dat ik hem dan wakker maak, dan heeft hij een uur de tijd om wakker te worden en zich klaar te maken voor school.

Met bijna dertien zit het puber gedrag er lekker in. Met al mijn moederlijke liefde wrijf ik over zijn lijf met de intentie om hem zo liefdevol mogelijk wakker te maken. Hij heeft een hekel aan school. Het eerste wat eruit komt is ‘fuck, hou je bek’ als ik fluister dat het 7 uur is.

In het verleden verstijfde mijn eigen lichaamssysteem hiervan en kon ik impulsief reageren met de zelfde energie die op mij afkwam, irritatie, boosheid. Inmiddels heb ik geleerd en blijf ik in mijn liefdevolle energie. Wanneer ik namelijk geïrriteerd reageer op zijn gedrag, en het woord ‘re-ageren’ zegt al genoeg over wat ik dan doe in mijn systeem, zal hij daarop weer ‘re-ageren’. Zo ontstaat de neerwaartse spiraal die ervoor zorgt dat wij uit verbinding raken met elkaar omdat wij reageren op elkaar.

Verbinding maken is voor mij ‘ageren’ vanuit mijn eigen systeem.

Wanneer ik re-ageer verbind ik mij in feite niet omdat ik ageer vanuit het systeem van de ander en heb de verbinding met mijzelf dan verloren. Met alle gevolgen van dien. Wanneer ik ageer vanuit mijn eigen systeem blijf ik in mijn innerlijke kracht met de wens uiteindelijk de ander mee te krijgen om vanuit liefde te ageren (in dit geval). Reageren of ageren vanuit liefde is helend en kan niks kapot maken. Reageren en ageren vanuit boosheid verbreekt de verbinding. Ik wil niet zeggen dat de verbinding niet geheeld kan worden maar er is dan al wel weer een deukje in het vertrouwen geslagen.

Nou is dat op zich niet erg, wanneer we de intentie hebben om te willen groeien en ontwikkelen.

Het bewustzijn op je denken voelen en doen zal de heling van de verbinding ten goeden komen.

Echter wanneer we in de weerstand blijven zal de energetische spiraal dalend blijven. Mijn wens gaat uit naar een opwaartse spiraal.

Ik hou jullie op de hoogte van mijn ‘liefdevol wakker maak’. Wie weet hoor ik binnenkort ‘dank je wel voor het wakker maken’.

Pluk de dag!

Mireille

Why do I feel stuck?

The answer is simple. You feel stuck when you are not allowing yourself to feel. Just feel! You do not need to fix anything, just feel.

Being stuck is not a feeling, it is a thought. So the more interesting question is ‘what thought causes me to have the idea that I am stuck?’.

There are 4 basic emotions: Angry, scared, sad, happy. An emotion comes from the part of the brain we call the limbic system, it is said to be the oldest part of our brain therefor the limbic system has to do with memories, beliefs and personal structures. The beliefs, ideas, thoughts we have about the emotions causes feelings. We actually judge ourselves. This judgement as a pull down energy and can make us feel down, depressed, low in energy and eventually burn us out.

So when you want to change a feeling you need to know the thought that comes prior to the feeling, when you are ready to dig deeper you can ask yourself where that thought comes from. When you are aware of the core you have the ability to change it. That’s what one needs to become aware of.

De omgeving verandert als het individu verandert

Ik fiets door de stad met een glimlach op mijn gezicht, ik hoor af en toe een ‘goedemorgen’ als reactie op mijn glimlach (vermoed ik), ik ben blij, voel me relaxed en heb zin in de dag. Ik sla af en hoor opeens ‘teringhoer steek je hand uit’. Ik begin heel hard te lachen, ik heb in die split second besloten dat ik mijn humeur niet laat verpesten door een scooter, maar roep wel achter haar aan ‘jij ook een fijne dag!’ Ik fiets door, kom aan op de brug, steek mijn hand uit – net iets te laat volgens de fietser die achter mij fiets – die roept namelijk ‘jezus mens doe dat eerder’ en steekt zijn middelvinger op. Ik kom aan op mijn bestemming en zie een hond een drol draaien midden op de stoep. Als de hond klaar is trekt zijn baasje aan zijn riem en zij lopen verder. Als hij langs mij loopt vraag ik of hij de drol kan opruimen, ‘bemoei je met je eigen zaken’ was zijn reactie.

Wat is hier aan de hand!

Ik voel een golf van verdriet door mij heen gaan en weet nog net mijn tranen te bedwingen.

Mijn leven staat in het teken van jezelf ontwikkelen en worden wie je in werkelijkheid bent. Zelfreflectie is de beste en meest doeltreffende manier om jezelf te ontwikkelen, het is niet altijd even leuk, doet soms pijn maar daarna levert het een schat aan kracht op. Ik heb op bovengenoemde situatie zelfreflectie toegepast.

Wat heeft mijn verdriet in genoemde situatie met mij te maken? Na dagen hierop te hebben gereflecteerd en mezelf de vragen gesteld, wat zie ik mijzelf nou doen, wat gebeurt er nou precies in mij? Waarom kon ik eerst wel goed maar bij de tweede keer niet meer positief reageren? Ik kwam tot de conclusie dat ik eigenlijk van de eerste al geschrokken was, en de tweede hakte er echt in, om van de derde maar niet te spreken. Ik besef dat een reactie van een ander ‘iets’ in mij oproept, in dit geval verdriet. Ik kwam er ook achter dat ik daar direct een oordeel op mezelf aan koppel, namelijk ‘ik doe het niet goed’.

Ik kan de ander niet veranderen, ik kan het gedrag van de ander niet veranderen. Mijn zuivere reactie (de emotie verdriet) op hun gedrag kan ik niet veranderen. De emotie komt bij mij diep van binnen en is gekoppeld aan het “afgewezen-kind archetype”, vermoed ik. Wat ik mezelf daarna zie doen kan ik wel veranderen, namelijk de gedachte dat ik het niet goed doe. Hoezo laat ik mij in twijfel brengen door woorden van een ander. Dit geeft de ander heel veel macht over mij. Eigenlijk is dat niet waar: ik geef de ander macht over mij.

Van bovengenoemde gedachten ben ik mij bewust en daar kan ik mij in versterken, veranderen en trainen. Het dieper liggende stuk, het onbewuste, is in feite de motor van elke gedrag, en hier speelt het archetypische afgewezen kind mee. Dit is het stuk dat mij het meest interesseert want hier ligt de potentie!

In mijn omgeving merk ik dat als ik het archetype Afgewezen Kind noem, mensen direct reageren met: “maar mijn ouders bedoelden het goed”. Het Afgewezen Kind archetype heeft weinig te maken met de echte vader of moeder, het is een symbool. Iedereen heeft het Kind archetype in zich, het is alleen de invulling die jijzelf aan het archetype kind geeft wat jou maakt wie je bent. Als je bijvoorbeeld vroeger niet luisterde en je moeder na vijf keer gevraagd te hebben of je je rommel op wilde ruimen, boos werd, zou je dat ervaren kunnen hebben als ‘zie je ze houdt niet van mij’. Dat je moeder eerst vriendelijk was maakt geen indruk, het is de uiteindelijke boosheid die blijft hangen. Dit heb je dan destijds ergens diep opgeslagen in je lijf en weggestopt. We willen dat onze moeder van ons houdt en we willen niet dat zij boos wordt. Dit is een puur kinderlijke reactie, kinderen moeten nog leren te relativeren (natuurlijk houdt een moeder van haar kind, maar een enkele keer boos worden kan een enorme indruk achterlaten). Wanneer je later in soort gelijke situaties komt – dat iemand boos op je wordt –  zit de kans er dik in dat je je weer afgewezen en ongeliefd voelt. Onbewust koppel je de ervaring aan de vroegere ervaring en projecteer je het op de ander. Dit gaat allemaal onbewust. Door dit te er- en herkennen en er alleen maar naar te kijken (reflecteren) zonder er iets mee te moeten doen, wordt dat pijnlijke stuk bewust. Door de situatie vervolgens te benaderen zonder oordeel, kun je de situatie herkennen en accepteren. En op een gegeven moment kun je in een soortgelijke situatie ervoor kiezen om anders met de situatie om te gaan en het je niet te laten raken.

Zo ook bij mij. Na dit zelf inzicht werd ik drie weken na bovengenoemde situatie weer (in mijn beleving) veroordeeld door iemand. Ik voelde weer een enorme woede in mij opwellen en de tranen prikten in mijn ogen. Ik besloot toen een stap naar achter te nemen en afstand te nemen van de situatie. Ik herkende het archetypische Kind in mij en heb dat stuk doorleefd. Daarna kon ik het naast mij neerleggen en zag ik in dat het oordeel niet van mij is. De ander oordeelt feitelijk over zichzelf.

Een week later veroordeelde weer iemand mij en zei ‘ja maar jij……. Hoe fascinerend dat dit thema weer op mijn pad komt. Ik wou zeggen:  “draai het eens om en zeg eens ‘ja maar ik….’.
Ik glimlachte. Het raakte mij niet, ik had geen emotionele reactie, ik had het geïntegreerd. Ik hoefde vervolgens mijn reactie niet meer op een ander af te reageren en zo stopte de cirkel van oordelen. Het gaf mij een heel rijk gevoel, vrij en enorm krachtig.

We kunnen naar de ander blijven kijken en zeggen dat het aan hem of haar ligt, maar dat is ontkennen van de werkelijkheid. De werkelijkheid zit alleen in jezelf, verandering begint in jezelf, altijd. Het gaat erom hoe jij ergens tegenaan kijkt en hoe jij daarmee omgaat. Als je een groep, organisatie of nog groter geheel wilt veranderen, moet je bij het individu beginnen, bij jezelf.

Ik wens je een bewuste dag!

Hartelijke groet,

Mireille Steenkamer

Happiness Project

On my vacation in Bali last summer I asked people I met ‘what made them happy?’ Please find the answers on this page. I hope it creates a smile on your face.

“Working as barman in Nikki beach makes me happy. Earning money. Dreams to work on a cruiseship of the Holland America Line, live in Holland and meet celebraties.”

“My son and my small family. Nobody is fighting, we are happy together. That makes me happy. My wish is to go to Gilli islands for holiday, someday. Outside of Indonesia I do not want because I have never been and I don’t know what to do or know the language.”

“When Europeans And Indonesian smile together. With so much going on in the world, we should smile together.”
Verhuurt bedden op Balangan strand.

Geluks momentje: “Chendol drinken op deze locatie (The Palms, Nusa Ceningan). De lokale mensen bij een krekelgevecht, hoe blij ze kunnen zijn met weinig.

“When you come back to stay”.

“When my son does good in school, comes to my house and finds a job”.

First he Said, “when we have fun”, then “when I reach my target. When my Son is happy and I can buy him what he wants. Mostly when my son is happy”. Father of 2 sons (21 months and 6 years)

‘I love my job, because from here I speak english and have better life’.
Kader is serveerster in Jimbaran bay restaurant.
Zij is het tweede kind van vier kinderen. Door te werken heeft ze een beter leven, meer geld om te eten. Ze spaart om een huis te bouwen voor haar ouders in het dorp waar zij wonen.

De kracht van Disbalans

DE KRACHT VAN DISBALANS

Als Life Coach (persoonlijke ontwikkeling) werk ik met hoog opgeleide professionals waarbij de coachvraag vaak neerkomt op de behoefte aan het vinden van de balans tussen werk & privé. Het moment dat die vraag gesteld wordt ben ik al geboeid. Hoezo wil iemand zo graag in balans zijn?

Ik geloof juist in de kracht van de disbalans.

Heb je ooit weleens een weegschaal gezien, zo’n ouderwetse die ze vroeger gebruikten om bijvoorbeeld het meel mee te wegen waar aan de ene kant het lood staat en aan de andere kant het meel? Wat zie je dan als hij in balans is?

Als je een liniaal langs de bovenkant legt zie je een rechte horizontale lijn (fig. 1). Ja, dan is het in balans, en dan? Je kan naar links of naar rechts, hele kleine beetjes overigens en je moet altijd terug naar het midden anders val je ervan af. De onderkant wankelt op één punt en is afhankelijk van wat er boven gebeurt

Dit voorbeeld leg ik op de driehoek, verleden – heden – toekomst of vader – moeder – kind, zo zijn er meerdere mogelijkheden.

vader                                                      moeder
verleden                                               toekomst

kind – jij
heden

We zijn zo druk met ‘in balans’ blijven dat we de focus verliezen. Het ‘druk bezig zijn met in balans blijven’ ontneemt kracht en is uitputtend. Kijk maar naar de driehoek, de onderkant moet zich op één punt staande zien te houden. Dit kan resulteren in het letterlijk omvallen, wat ook blijkt uit de burn-out klachten.

Mijn visie is: draai het om. Je verleden, vader, moeder, toekomst, dromen en verlangens zijn je bouwstenen, de kracht van beide creëert jouw heden. Het heden, dat is waar je wil zijn want dat is het enige wat er echt is, hier en nu. Het gaat erom hoe jij je hier en nu op dit moment voelt, hoe het nu voor jou is.

Jij – hier en nu – ziel

Je basis (vader moeder dromen verlangens ervaringen lichaam geest)We hebben allemaal overtuigingen, verhalen, ervaringen, trauma’s, emoties die uit het verleden komen en je hebt dromen, wensen, visioenen voor jezelf in de toekomst. Het samenbrengen van die twee brengt jou in het hier en nu. Daar is heel veel bewustwording voor nodig. Je hebt van nature een basis, dit vergeten we vaak. We vergeten vaak dat we een hele stevige, natuurlijke basis hebben, die hebben we allemaal. Daar bestaat geen twijfel over, die is er. We hebben allemaal, een moeder en een vader, en zij hebben ook ouders en zij ook en ga zo maar door. Vanuit die basis dragen we rijkdommen aan ervaringen met ons mee. Vanuit die basis hebben we een vrouwelijke en een mannelijke kant, een zachte en een harde kant, een passieve en een actieve kant (fig 2). In de ene situatie heb je de zachte gevoelige kant nodig en in een andere de harde doortastende kant. Het herkennen van beide kanten en daar bewust van zijn brengt je naar een hoger niveau op het pad van zelfrealisatie (fig 3).

Bewustwording van het Zelf

Groei                       ontwikkeling

Basis – verleden, vader, moeder, overtuigingen, verlangens

Als er een disbalans is, bijvoorbeeld dat je het gevoel hebt dat je te veel werkt, je hebt te weinig aandacht voor je kinderen, je bent vaak moe etc. dan is dat heel mooi materiaal om mee te werken. Wat maakt nou echt dat je dat doet, waar loop je van weg, wat wil je niet zien, of waar wil je naartoe en wat zet je in om daar te komen? Klopt dat wel met je ware natuur? Om dat te kunnen heb je vaak naar je pijnpunt te gaan en het woord zegt het al, pijnpunt. Dat is precies wat we niet willen, pijn. Wat we echter niet beseffen is dat juist daar de kracht zit, door het onder ogen zien en het doorleven van je pijn, komt er een enorme kracht vrij en ont-dek je de andere kant van jezelf. Alles heeft namelijk een tegenhanger en daar zit de kracht. Als we de kracht niet ont-dekken, blijft alles zoals het is. Zo bestaat er geen schaduw zonder zon. De zon is er altijd, dag en nacht, soms zien we hem, soms niet. Bewustwording van je eigen disbalans, van hoe de dingen voor jou zijn brengt je verder met het bouwen van jouw huis. Dat huis ben jijzelf.

Precies hierom geloof ik in de kracht van de disbalans. De disbalans wil jou iets vertellen en dat brengt jou in beweging, ongeacht naar welke kant. Door in beweging te komen creëer je de mogelijkheid om de dingen vanuit een ander perspectief te zien van waaruit je andere keuzes kan maken, anders dan voorheen en dat zorgt voor ontwikkeling.

Mijn levensvisie is te worden wie je in werkelijkheid bent en ik laat mij inspireren door het gedachtegoed van C.G. Jung waarbij het gaat om het samenbrengen van de tegenstellingen, de kracht van het (collectieve) onbewuste en bewuste, soms in beweging en soms even stil staan.